Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/3650 K.2017/17235

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçu ile ilgili kararlarda hak yoksunluğuna da hükmedilmesi nedeniyle temyize tabi oldukları kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

1)5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi suretiyle hükmün açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 223 ve 230/1. 289/1-g maddelerine aykırı davranılması,

2)Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmedilen cezaların aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

3)Kabule göre;

a)Katılanlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b)Katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen hükümlerin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,