Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/3660 K.2017/15083

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi suretiyle hükmün açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 223 ve 230/1. 289/1-g maddelerine aykırı davranılması,

2) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

3) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, gayri resmi birlikte yaşadığı mağdureyi ortak çocuklarının evlendirilmesi sebebiyle çıkan tartışmada 4. derecede kemik kırıklı yaraladığı olayda; mağdurenin aldırılan adli tıp raporuna göre;

''sağ periorbital ekimoz, sol yüz yarısında periorbital bölgede dahil ödem ve yaygın ekimoz, üst dudak sol lateralde ödem ve ekimoz, yapılan tetkiklerde sol infraorbital riminde parçalı fraktür, sol zygomatik arkta nondeplase fraktür saptandığının'' rapor edildiği anlaşılmakla, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, darbe sayısının çokluğu, sanığın kastının yoğunluğu da dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,