Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/3781 K.2017/16196

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemini silahtan sayılan sandalye ile gerçekleştirdiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

1)Yaralama suçlarında temel ceza maddesi 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi olup aynı yasanın 61. maddesine göre temel cezanın belirlenmesi, daha sonra eylem silah sayılan aletle işlenmesi nedeniyle aynı maddenin 3. fıkrası gereğince ½ oranında artırım yapılmasından sonra 87. maddedeki netice sebebiyle misli artırım yapılması ve bulunan miktarın maddede belirtilen cezanın alt sınırının altında olması halinde mağdurdaki yaralanma nedeniyle (5) yıla çıkarılması gerekirken yazılı şekilde hatalı uygulama ile hüküm kurulması,

2)Sanığın müştekiye yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle müştekinin hayati tehlike geçirmesine ve müştekide kemik kırığı meydana gelmesine neden olduğu olayda, müştekide meydana gelen kemik kırığının 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine göre sadece temel hapis cezasının tayininde nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşma nedeni olarak gösterilebileceği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-d maddeleri gereğince kurulan hükmün ayrıca meydana gelen kemik kırığından dolayı 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırılması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,