Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/3972 K.2018/1497

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 53/1. maddeleri gereğince kamu davası açıldığı, söz konusu kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddelerinde yapılan değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında bulunduğu, sanık ve müştekinin usulüne uygun şekilde yapılan uzlaşma teklifini kabul etmedikleri, düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/251 Esas - 2007/91 Karar sayılı ilamında, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve sanığın örgüt mensubu suçlu olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 58/9. maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulandığı anlaşılmış ise de; sadece örgüt mensubu suçlu olması nedeniyle TCK'nin 58/9. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması halinde sanığın ikinci kez mükerrir sayılamayacağının gözetilmemesi,