Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/4160 K.2017/16690

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Müştekinin kemik kırığının hayat fonksiyonlarını (orta/2) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesine göre, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, adli tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/3) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; başlangıç anı tam olarak tespit edilemeyen ve her iki tarafında yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, mahalli mahkemenin kabulüne göre de ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanırken TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarihli esas 2002/4-238-2002/367 sayılı kararı da dikkate alınarak (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

3) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca belirlenen cezasından, TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/2) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak "1 yıl" hapis cezası yerine "12 ay" hapis cezasına hükmedilmesi,

4) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,