Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/4172 K.2017/17213

3. Ceza Dairesi 2017/4172 E. , 2017/17213 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Katılan vekilinin 02.10.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden sadece sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etmediği anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde; 1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Soruşturma ve kovuşturma aşamasında yapılan uzlaştırma teklifini katılanın kabul etmediği, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 254. maddesi "...uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir." şeklinde değiştirilmiş ise de, 5237 Sayılı TCK'nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun değişiklikten önce de uzlaştırma kapsamında olduğu, CMK'nin 253/18. maddesinin "..uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilmez." hükmü karşısında, tekrar uzlaştırma yoluna gidilemeyeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Soruşturma ve kovuşturma aşamasında yapılan uzlaştırma teklifini katılanın kabul etmediği, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 254. maddesi "...uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir." şeklinde değiştirilmiş ise de, 5237 Sayılı TCK'nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun değişiklikten önce de uzlaştırma kapsamında olduğu, CMK'nin 253/18. maddesinin "uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilmez." hükmü karşısında, tekrar uzlaştırma yoluna gidilemeyeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükümde TCK'nin 58. maddesinin uygulanması karşısında incelemeye konu dosyada, 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi gereğince ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması ve sanığın koşullu salıverilemeyeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b) Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu ve bu nedenle 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesine göre koşullu salıvermeden yararlanamayacak olması nedeniyle hakkında TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlık hakları yönünden TCK'nin 53/3. maddesinin uygulama yeri olmadığının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "TCK.53/3 maddesi uyarınca (ŞARTLA TAHLİYE TARİHİNE KADAR GEÇERLİ OLMAK KAYDIYLA)" şeklindeki ibarenin çıkartılması ve TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması, yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/726 esas, 2009/210 karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında cezanın infazında TCK'nin 58/7. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.