Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/4604 K.2017/14491

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında, TCK'nin 58 maddesinde yazılı tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Sanığın hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen hakaret suçu uzlaştırma kapsamında ise de, 5271 Sayılı CMK'nin 253/3 maddesinde yazılı uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz hükmü karşısında, sanığın uzlaştırma kapsamına girmeyen 86/1, 87/3 maddeleri gereği nitelikli yaralama suçu ile hakaret suçunu birlikte işlediği anlaşıldığından tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Sanığın müştekinin kendisine hakaret ettiğini, yine müştekinin de sanığın kendisine hakaret ettiğini belirttiği, soruşturma aşamasında dinlenen ve tarafların arkadaşı olduğunu beyan eden tanığın, sanık ve müştekinin karşılıklı birbirlerine küfür ettiklerini belirtmesine göre, 5327 Sayılı TCK'nin 129/3 maddesi değerledirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2) Sanığın yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Akçaabat Haçkalı Baba Devlet Hastanesi'nin 20.03.2014 tarihli kulak burun boğaz uzmanınca düzenlenen kati raporunda, yüzünde sabit ize ya da sürekli değişikliğe neden olabileceğinin belirtilmesi karşısında, bu hususlarda yeniden rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Soruşturma aşamasında dinlenen ve tarafların arkadaşı olduğunu beyan eden tanığın, sanık ve müştekinin karşılıklı birbirlerine vurdukları ve küfür ettiklerini belirtmesine göre, İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu da gözetilerek, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde CGK'nun 22.10.2002 tarih 2002/4-238 esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,