Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/47 K.2017/1497

Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan yargılama yapılarak: ...'ın TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 6 ay, ...'in TCK'nin 86/1, 87/3, 53, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki sanık hakkında da mükerrirlere özgü infaz rejimim ve hak yoksunluğu uygulanmasına Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/01/2016 gün ve 2015/1364 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararı ile hükmedildiği, kararın sanıklarca temyiz edildiği, Dairemizce 22/12/2016 gün ve 2016/4620 Esas, 2016/21055 sayılı karar ile hükümlerin onandığı,

ancak dosya kapsamı itibariyle ilk haksız hareketin hangi mağdur sanıktan kaynaklandığının tereddüde yer vermeyecek şekilde tespiti mümkün olmadığından ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı kararı uyarınca ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde,

şüpheli kalan bu halin sanıklar lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği ve yine sanığın olayın diğer tarafın haksız hareketi ile çıktığının savunmaları durumunda yerel mahkemenin haksız tahrik hükümlerinin uygulama yerinin olup olmadığı konusunda bir değerlendirme yapma zorunluluğu da bulunduğu halde somut olayda yerel mahkeme haksız tahrike dair hiçbir değerlendirme yapmadığı belirtilerek, Dairemizin 22/12/2016 gün ve 2016/4620 Esas, 2016/21055 Karar sayılı kararının kaldırılması 06.01.2017 tarih ve 3-2016/55060 sayılı tebliğname ile itirazen talep edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının vaki talepleri yerinde görülmekle;

1)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne;

2) Dairemizin 22/12/2016 gün ve 2016/4620 Esas, 2016/21055 Karar sayılı kararının kaldırılmasına,

Dosyanın yeniden incelenmesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine ; Ancak,

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,