Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/4725 K.2018/923

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükümlerin açıklanmasına karar verilirken açıklanan hükümde, Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, katılan, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK'nin 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

2) Lehe olan tüm hükümlerin uygulanması talebi bulunan sanık hakkında, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3) Görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden; sanığın eylemini birden fazla polis memuruna karşı gerçekleştirdiği ve bu nedenle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmesi suretiyle, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; TCK'nin 86/1, 86/3-c maddeleri gereğince belirlenen "1 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 87/3. maddesi gereğince (1/7) oranında artırım yapıldığında sonuç cezanın "1 yıl 8 ay 17 gün" yerine "1 yıl 8 ay 16 gün" olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

5) Kasıtlı suçtan hapis cezalarına mahkûm edilen sanığın, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,