Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/4728 K.2017/15331

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme ve basit yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik mağdur sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetinden vazgeçen mağdur sanık ...'in gerekçeli karar başlığında katılan sanık olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdur sanığın, 18.03.2014 tarihli duruşmada sanıklar hakkında şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, şikayetten vazgeçen mağdurun katılma hakkının olmadığı bu nedenle katılan sıfatını almayan mağdurun temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha az ceza içeren mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığın tekerrüre esas daha ağır bir ilamı bulunduğu anlaşılmakla ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasına ilişkin paragrafının hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın,

tekerrüre esas mahkumiyetlerinden en ağır ceza hükmünü içeren 11.11.2010 tarihinde yerine getirilen Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.05.1990 tarih 1990/35 esas 1990/53 karar sayılı ilamı ile Hırsızlık suçundan verilen 3 yıl 3 ay 18 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

CMUK'un 326/son maddesi uyarınca da, Ceza Genel Kurulu'nun 14/06/2011 tarihli Esas 2011/2-60, Karar 2011/126 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından, Uşak(kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 09/10/2008 tarih, 2007/662 Esas 2008/739 Karar sayılı ilamında tehdit suçundan mahkum olunan 5 ay hapis ceza miktarının esas alınmasına" paragrafı eklenerek, usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2017 gününde oybirliği ile kara