Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/4737 K.2017/13937

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230, 289.maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, katılanı, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm veriler ile bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve varsa tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanıkların hangi eylemlerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra, kabul edilen bu eylemlerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeyerek, gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)Mağdurlar ...,Adil,Selami ve Uğur'un ayrı ayrı kendilerine ve diğer mağdurlara sanıklardan kim veya kimlerin vurdukları hususlarının tekrar ayrıntılı bir şekilde sorularak daha önce verdikleri ifadeler arasında varsa çelişkilerin giderilmesine çalışılması, soruşturma evresinde dinlenen Uğur Al'ın da tanık sıfatıyla beyanının alınmasından sonra sanıklar Mehmet, Ahmet ve Ali'nin hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Mağdurlar ... ve Uğur'un kati raporlarının alınmaması,mağdur ...'in kati raporunun ise hüküm kurmaya yeterli olmaması nedeniyle, mağdurlara ait tüm tıbbi evraklar temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek mağdurların, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde ayrıntılı rapor aldırılması gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ile yetersiz nitelikteki rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

4)Sanık ...'nın, tabanca ile tartıştığı mağdur Recep'e ve müşteki Sevim'e ateş edip onları yaralandıkları olayda, 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesi uyarınca sadece mağdur adedince ağır olan kasten yaralama suçlarından dolayı mahkumiyet kararı vermek gerekirken, TCK'nin 170/1-c maddesine muhalefet suçundan da ayrıca mahkumiyetine dair hüküm kurulması,

5)Sanık ...'nin, müşteki ...'e yönelik yaralama eyleminde, silahtan sayılan sopa kullanmasına rağmen tayin olunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e.maddesi gereğince artırıma tabi tutulmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

6)Sanık ...'nin eylemi ile müşteki ...'in, erken doğum yapması arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, illiyet bağı bulunması halinde sanığa 5237 Sayılı TCK’nin 86/1,3-e, 87/1-e-son maddeleri uyarınca verilecek ceza 5 yıldan az olamayacağından 5271 sayılı CMK’nin 196/2 maddesi uyarınca sanığın savunmasının istinabe suretiyle yapılamayacağının gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

7)Sanıkların savunmalarına göre olayda tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

8)Sanıklar Mehmet,Ali ve Ahmet'in adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas sabıkaları bulunmadığı halde mükerrir kabul edilerek haklarında TCK'nin 58.maddesinin uygulanması, sanık ...'nin adli sicil kaydında bulunan Turhal Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/392 Esas 2005/276 Karar sayılı ilamının denetime olanak verecek şekilde kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı suretlerinin dosya içerisine getirtilerek sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

9)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,