Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/4929 K.2018/1364

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü.

Sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin sanık sıfatıyla kasten yaralama suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümle sınırlı olduğu, müşteki sanık ...'ın temyiz isteminin ise sanık sıfatıyla hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile müşteki sıfatıyla sanık ...'nun kendisine yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ve hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere yönelik olduğu belirlenerek ve yine müşteki ...'ın soruşturma aşamasında şikayetçi olmasına rağmen,

kovuşturmada kendisine şikayetçi olup olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nin 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadığı anlaşıldığından, müşteki sıfatıyla sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteği katılma talebi olarak değerlendirilerek, müşteki Adnan'ın 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede,

1) Sanık ... hakkında müşteki ...'nu kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde. 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasını çıkartılması, ardından TCK'nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonuca etkili olmadığından,

bozma nedeni yapılmamıştır.Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d, son maddeleri uyarınca verilen 5 yıl hapis cezasından, haksız tahrik nedeniyle TCK'nin 29/1. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılması nedeniyle sanığın "3 yıl 9 ay hapis cezası" ile cezalandırılması yerine "3 yıl 6 ay hapis cezası" ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde; hapis cezaları yönünden Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35 inci maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı cihetle,

somut olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1. maddesi kapsamında kalan eylemin kanun değişikliği öncesinde de uzlaştırma kapsamında bulunduğu ve şikayetçinin uzlaşmak istemediğini bildirmesi, yapılan uzlaşma teklifinin de usulüne uygun olması karşısında, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 3) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35 inci maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı cihetle,

somut olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi kapsamında kalan eylemin kanun değişikliği öncesinde de uzlaştırma kapsamında bulunduğu ve şikayetçinin uzlaşmak istemediğini bildirmesi, yapılan uzlaşma teklifinin de usulüne uygun olması karşısında, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı kısıtlar biçimde denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,