Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/4931 K.2018/1461

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığa, savcının esas hakkındaki mütalaasından sonra söz hakkı verilmeyerek ve hükümden önce son söz verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 216/2 ve 216/3. maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Gerekçeli karar başlığında ...'in "sanık" yerine "müşteki sanık" olarak gösterilmesi,mağdurların ad, soyad ve kimlik bilgilerinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

3)Sanığın mağdur ...'a karşı eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan alet(kazma sapı,kalas gibi) ile gerçekleştirdiği halde, hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi suretiyle hükmün açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 223 ve 230/1. 289/1-g maddelerine aykırı davranılması,

5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,