Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/4943 K.2018/1739

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

1) Sanığın üzerine atılı TCK’nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre ve yasa değişikliğinden önce de uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Müştekiye ait ....Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 04/01/2013 tarihli raporda, yaralanmasının "basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte" olduğunun, aynı Hastane tarafından düzenlenen 01/08/2013 tarihli raporda ise "basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığının" belirtilmesi nedeniyle raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşıldığından, mağdurun tüm tıbbi tedavi evrakları ile beraber en yakın Adli Tıp Kurumu şubesine sevki ile yaralanmasının basit tıbbi bir müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olup olmadığı hususunda kesin rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

3) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,