Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/5073 K.2018/793

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Tüm dosya kapsamında sanığın eylemini çekiç ile gerçekleştirdiği anlaşılmasına göre, cezasında TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin ve TCK’nin 86/1-3-e,87/1-d-son maddeleri gereğince sanığa verilecek cezanın 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

2) Kısa kararda hüküm kısmının 2 paragrafında, "Sanığın işlemiş olduğu kasten yaralama suçu neticesinde müştekinin yüzünde sabit iz meydana geldiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca cezası takdiren 1/4 oranında artırılarak sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına," denilmesine karşın; gereçeli kararın hüküm kısmının 2 paragrafında Sanığın işlemiş olduğu kasten yaralama suçu neticesinde müştekinin yüzünde sabit iz meydana geldiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına," " denilmek suretiyle gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki yaratılması,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,