Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/5391 K.2018/901

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında ...’i yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik yapılan incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında ...’yı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

a) Şikayetçi ... hakkında... Devlet Hastanesince düzenlenen 17.03.2014 tarihli geçici raporda; batında sağ tarafta 2-3 cm, derinliği 1-2 cm olan kesi mevcut olduğu, hayati tehlikesinin olduğunun belirtildiği,... Devlet Hastanesi genel cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 07.04.2014 tarihli raporda ise; kesici delici alet yarası nedeniyle hastanenin genel cerrahi servisinde yatarak tedavi gördüğü, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği,

geldiğinde durumu hayati tehlike arzeden hastanın bu durumunun yapılan tedavi ile ortadan kalktığının belirtildiği anlaşılmakla raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve suç vasfının tayini açısından şikayetçinin tüm tedavi evraklarının en yakın adli tıp kurumu şube müdürlüğüne gönderilerek yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokup sokmayacağı hususunda rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

b) TCK’nin 86/1. maddesinde öngörülen temel cezanın 1 yıl ile 3 yıl arasında olduğu gözetilmeksizin, alt sınırın da altında olacak şekilde 8 ay temel ceza belirlenmek suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

c) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu anlaşılmakla, sanığa tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmeyerek sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,