Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/6187 K.2018/770

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken açıklanan hükümde, Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulu'nun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak, mahkemenin ulaştığı sonucun sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici nitelikte olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında temel caza tayin edilirken, TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercihi olayla ilgili olmadığı halde “sanığın eylemini bıçakla gerçekleştirmiş olması” şeklinde gerekçelendirilerek çelişkiye neden olunması,

3) Gerekçeli karar başlığında mağdurun adı, soyadı ve açık kimlik bilgilerinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

4) İhbar üzerine yeniden değerlendirme yapılırken, suç tarihinde 18 yaşından büyük olan sanık hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine dayanak yasanın 5395 sayılı kanun ve ilgili hükümleri olarak gösterilmesi,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 Tarih ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,