Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/6515 K.2018/1536

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mağdur ...’u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafiinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında mağdur ...’i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmasında Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı dikkate alınarak (¼) oranında indirim yapılması gerekirken (3/4) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.