Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/6672 K.2018/733

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın savunmasında; olay tarihinde evli olduğu müştekinin konsomatris olarak çalıştığını ve sürekli alkol aldığını, ortak çocukları ile ilgilenmediğini savunduğu, dosya içerisine alınan Ankara 7. Aile Mahkemesinin 2012/439 Esas - 2013/1277 Karar sayılı kararında, müşteki ...(Usta)'nın kusurunun daha ağır olduğu sebeple boşanmanın gerçekleştiği de hususu da gözetilerek; sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2009 tarihli, 12.12.2013 tarihinde kesinleşen 2009/8 Esas ve 2009/117 karar sayılı ilamı yargılamaya konu suç tarihinden sonra kesinleştiği, bu sebepten tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3) Gerekçeli karar başlığında 23.01.2013 olan suç tarihinin hatalı gösterilmesi,

4) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı iptal kararı da gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,