KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/7520 E., 2018/1945 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Mahkumiyetlerine dair
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Sanık ...'nın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c 87/1-son maddeleri uyarınca, cezasının asgari haddinin 5 yıldan az olamayacağı nedenle 5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesi gereğince istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2) Sanık ...'nin savcılıkta, ''... ile konuşmaya başlarken nasıl oldu bilmiyorum kavga çıktı, kendisi de beni bacağımdan yaraladı'' şeklinde savunmada bulunduğu, ...'ye ait 21.10.2012 tarihli doktor raporunda ''sağ uylukta minimal kesi, alında ödem mevcuttur'' şeklindeki tespitlere göre de savunmasının doğrulandığı, mağdur ...'nin C.Savcılığına hitaben yazdığı 19.11.2012 tarihli dilekçesinde ve savcı huzurundaki beyanında, ...'ye küfür ettiğini, ...'nin de kendisine küfür ettiğini, o sırada aralarında arbede yaşandığını, ...'ın olaya sonradan müdahil olduğunu belirttiğine göre;
sanık ... ile mağdur ... arasında alkolünde verdiği etki ile küfür etme meselesinden başlayan tartışmaya ...'nin arkadaşı olan sanık ...'ın sonradan müdahil olması üzerine karşılıklı kavga şeklinde devam ettiği anlaşılan olayda; ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediğinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere,
şüpheli kalan bu h...n sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde uygulanmamasına karar verilerek sanıklar hakkında fazla ceza tayini,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/7520, K. 2018/1945, 13 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama