Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/8225 K.2018/2647

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-b ve 87/1-d,son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesi uyarınca savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre,

2) Müşteki ...’un .... Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nce tanzim edilen 27/07/2009 tarihli sağlık kurulu raporunda; tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %69 olduğu belirtilmekle birlikte, rapor içeriğine göre psikiyatri, gastroentoloji ve göğüs hastalıklarından rahatsız olduğu anlaşılmakla, müştekinin TCK’nin 86/3-b maddesi uyarınca beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığının belirlenmesi yönünden en yakın adli tıp kurumuna sevk edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Müşteki ...’un özürlü olarak kabulü ile sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca verilen temel cezasının TCK’nin 86/3-b maddesi uyarınca artırılmasına rağmen, müştekinin zorunlu vekili hazır bulunmaksızın beyanı alınması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 234/2. maddesine muhalefet edilmesi,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,