Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/8377 K.2018/3624

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından açılan dava ile ilgili karar verilmemiş ise de, mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanık hakkında mağdur ...'ya karşı 16.11.2013 tarihinde kasten yaralama suçundan verilen düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

a) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağduru Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 26.02.2015 tarihinde düzenlenen rapor içerine göre basit tıbbi müdahale ile giderileyecek şekilde yaraladığı anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun şikayete bağlı suçlardan olmadığı gözetilmeyerek, yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince düşme kararı verilmesi,

b) Sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK'nin 86/1 maddesi kapsamında kaldığı, aşamalarda aşamalarda taraflara uzlaşma teklifi yapılmadığı anlaşılmakla; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince sanık ve mağdur arasında uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2) Sanık hakkında mağdur ...'ya karşı 25.12.2013 tarihinde kasten yaralama suçundan verilen düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Mağdur hakkında Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 26.05.2015 tarihli raporda, "25/12/2013 tarihli rapor bulgularının -basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olup olmadığı- hususlarında rapor tanzimi için yeterli olmadığı, bu hususlarda rapor tanzim edilebilmesi için 25/12/2013 tarihinde Denizli Devlet Hastanesinde yapılan KBB konsültasyon muayene sonuçlarının teminen

Şube Müdürlüğümüze gönderilmesi gerektiği" belirtilmesi karşısında mağdura ait talep edilen hastane tedavi belgeleri temin edilerek mağdurun yaralanmasına ilişkin Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

b) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağduru Denizli Devlet Hastanesinin 25.12.2013 tarihinde düzenlenen geçici rapor içerine göre basit tıbbi müdahale ile giderileyecek şekilde yaraladığı anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun şikayete bağlı suçlardan olmadığı gözetilmeyerek, yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince düşme kararı verilmesi,

c) Sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK'nin 86/1 maddesi kapsamında kaldığı, aşamalarda aşamalarda taraflara uzlaşma teklifi yapılmadığı anlaşılmakla; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince sanık ve mağdur arasında uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,