Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/9745 K.2018/4496

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Her ne kadar sanığın adli sicil kaydında görülen ilamlardan hangisinin tekerrüre esas alındığı kararda gösterilmemiş ise de, dosya kapsamına göre, karar tarihinde sanığın sabıka kaydında yer alan, Turhal Asliye Ceza Mahkemesinin, 12/07/2005 Tarih, 2004/324 Esas ve 2005/334 Karar sayılı ilamına konu nitelikli hırsızlık suçları ile Turhal Asliye Ceza Mahkemesine ait, 29/05/2007 Tarih, 2005/53 Esas ve 2007/406 Karar sayılı ilama ilişkin nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının işlendiği tarihte sanığın 18 yaşından küçük olduğu,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince, söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

2) Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu kanaatiyle TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de,

3) Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddesi gereğince ''mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infaz yetkisini kısıtlar biçimde 1 yıl süreyle denetimli serbestlik kararına hükmedilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,