Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/9804 K.2018/3938

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında çıkarılan yakalama kararının, sanığın bozmaya karşı diyeceklerinin belirlenmesi üzerine çıkarıldığı ve yakalanma üzerine sanığa yakalama kararı ve ekleri okunmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmaksızın, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın, olay tarihinde eşi olan katılanı 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f hükmü kapsamında silahtan sayılan jilet ile yaralaması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında, TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/336 Esas - 2006/478 Karar sayılı ilamı ile kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince tedbire çevrildiği, 5237 sayılı TCK'nin 58/2-a-b maddelerine göre; sadece hapis veya adli para cezalarının tekerrüre esas alınabileceği ve TCK'nin 50/5. maddesi uyarınca da uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir olduğunun belirtildiği, sanığın tekerrüre esas başkaca sabıkasının da bulunmadığı, bu itibarla söz konusu tedbirden ibaret mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,