Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/10640 K.2019/5502

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan ...'in bilinen en son adresinin aynı zamanda mernis adresi olduğu, katılanın yokluğunda sanık ... hakkında Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22/10/2013 tarih 2013/282 Esas - 2013/377 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair gerekçeli kararın katılan adına doğrudan mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve tebliğ imkansızlığı nedeniyle muhtara tebliğ edildiği,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. ve 31. maddelerine göre sanığın adreste bulunmaması halinde, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekirken;

bu işlemler yapılmadan, katılanın mernis adresinde oturup oturmadığı veya mernis adresinden sürekli olarak ayrılıp ayrılmadığı tespit edilmeden doğrudan aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre işlem yapılarak tebliğ evrakının muhtara teslim edilmesi nedenleriyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından.

Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22/10/2013 tarih 2013/282 Esas - 2013/377 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın henüz kesinleşmediği, bu kararın usulune uygun olarak kesinleşmemesi halinde denetim süresinin başlamasının da söz konusu olamayacağı ve CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahisle yazılı biçimde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, Bozkır Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2015 tarih, 2015/32 Esas, 2015/164 Karar sayılı ilama konu TCK'nin 184/1. maddesine uyan imar kirliliğine neden olma suçuna ilişkin olduğu ve hükümden sonra 18.05.2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesine göre sanığın 31.10.2018 tarihine kadar başvurması ve madde kapsamında belirtilen şartları yerine getirmesi halinde 5237 sayılı TCK’nin 184/5. maddesinde belirtilen,

184/1. maddesinden mahkum olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkar hükmünden yararlanma olanağının bulunması nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması karşısında anılan Bozkır Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2015 tarih, 2015/32 Esas, 2015/164 Karar sayılı ilamı ile ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleme koşulunun oluşup oluşmadığının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin olarak yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine göre, sanığın denetim süresi içinde kasten işlediği suçtan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan ihbar üzerine, dosyanın yeniden ele alınarak yapılan yargılamasında, Mahkemece yeniden hüküm tesis edilmeyip önceki verilen hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında önceki karar ile hükmedilen hapis cezasının TCK'nin 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

4) Gerekçeli karar başlığında katılanın adı, soyadı ve açık kimlik bilgileri gösterilmemek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

5) Katılana karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen hükümlerin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,