Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/108 K.2018/14618

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanıkların akraba oldukları ve olaydan dört ay önce aralarında yaşanan kavgadan ötürü husumet oluştuğu, olay günü tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret edip, adli raporlardan da anlaşılacağı üzere birbirlerini yaraladıkları olayda, oluşa ilişkin taraf anlatımlarındaki farklılıklarda gözetildiğinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2012 tarih, 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespitine çalışılarak, sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun kararda tartışılmaması,

2) Sanıklar ... ve ...'nin adli sicil kayıtlarında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamlarının kesin nitelikte adli para cezasından ibaret olduğu ve 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,