Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/10850 K.2019/7064

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

1)Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, sanık ...'in cezasından TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/3) oranında artırım yapılması,

2)Sanıklar ile mağdur arasında ani gelişen olayda, sanıkların savunmasına ve mağdurun mahkeme aşamasındaki beyanına göre, sanık ...'ın mağdura tokat attığı, sanık ...'in ise yumruklar atarak mağdurun dişinde ve parmağında kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, sanıkların aralarında iştirak iradesi bulunmadığı, bu itibarla sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesi, sanık ...'in 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine karar verilmesine gerekirken delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yerinde olmayan gerekçeyle sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

3)Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,