Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/10973 K.2019/4675

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığın denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken açıklanan hükümde, Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230. maddelerine aykırı karar verilmesi,

2) Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 23.06.2011 tarihli Ön Raporda “Kesin raporun düzenlenebilmesi için olay tarihinde kişi adına düzenlenmiş geçici raporun Şube müdürlüğümüze gönderilmesi gerektiğini bildirir ön rapordur” yazması karşısında Adli Tıp Kurumundan kırığın derecesi de belirlenerek kesin rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Tanık ...’ın kollukta alınan 16.01.2008 tarihli beyanında mağdur ...’ın sanığa saldırdığını söylemesine, sanık ile mağdurun karşılıklı kavga ettiğinin anlaşılmasına göre TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin tartışmasız bırakılması,