Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/10988 K.2019/1396

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesinde “(1) Çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda, Ceza Muhakemesi Kanunundaki koşulların varlığı halinde, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.

Ancak, bu kişiler açısından denetim süresi üç yıldır.” ve 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin 10. fıkrasında “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir.” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinden,

somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkında, Gaziantep(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 24.09.2008 tarih, 2007/843 Esas ve 2008/861 Karar sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 16.12.2008 tarihinde kesinleştiği ve 3 yıllık denetim süresinin kesinleşme tarihinden itibaren işlemeye başlamakla, 16.12.2011 tarihinde sona ereceği; bununla birlikte deneme süresinde işlendiği iddia olunan Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarih, 2013/397 Esas ve 2015/63 Karar sayılı ilamına konu yeni suçun denetim süresinin bitiminden sonra,

30.09.2013 tarihinde işlendiği göz önüne alındığında, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde yeni bir kasıtlı suç işlemediği gözetilmeden, düşme kararı yerine yazılı şekilde hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi,