Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/11146 K.2019/5393

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın temyiz dilekçesi içeriği incelendiğinde, kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunan sanık hakkında TCK'nin 58/3. maddesi gereğince aynı Yasa'nın 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilip sonuçta mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulaması gerekirken, hapis cezasının TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilerek,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari (1/4) oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden (3/4) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenen 4 ay hapis cezasına TCK'nin 29. maddesi gereğince (3/4) oranında indirim uygulandığında ''1 ay'' hapis cezası yerine ''2 ay'' hapis cezası bulunduğu, TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulandığında ''25 gün'' hapis cezası yerine ''1 ay 20 gün'' hapis cezası bulunduğu ve devamında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle ''500 TL'' adli para cezası yerine ''1000 TL'' hapis cezası tespiti suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 29. maddesinin uygulandığı fıkrasından ''2 ay'' hapis cezası ibaresi çıkartılarak yerine ''1 ay'' hapis cezası ibaresinin eklenmesi,