Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/11164 K.2019/921

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun, hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile yapılan değişikliğe kadar müstakil fıkra olduğu da dikkate alınarak,

5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi gereğince, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve eylemine uyan 5560 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri kararın gerekçe bölümünde eyleme uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle denetime olanak imkan verecek şekilde lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken, karşılaştırma yapılmadan değişiklikten sonraki kanun maddeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de;

mağdurdaki kemik kırığının ağır (4.) derecede olması ve 5560 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki düzenlemenin açıkça sanık lehine olduğu anlaşıldığından, lehe kanun karşılaştırması yapılmaması sonuca etkili görülmediğinden ve yine sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince uygulanan artırım oranının, kemik kırığının niteliği ve hayat fonksiyonlarına etkisine göre, Dairemizin süreklilik arz eden uygulamaları ve TCK'nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesine uygun olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.