Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/11233 K.2019/6550

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki ... hakkında Lüleburgaz Devlet Hastahanesi tarafından düzenlenen 04.03.2013 tarihli raporda, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz bırakabilecek nitelikte olduğunun belirtildiği, ancak bu husustaki raporun olay tarihinden 6 ay sonrasında aldırılmadığı anlaşılmakla, mağdurun en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevki ile, yaralanması hususunda TCK'nin 86. ve 87.maddelerini kapsar biçimde rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın evine geldiğinde yatak odasındaki gardırobunda saklanmış vaziyette müştekiyi bulması üzerine tahrik altında eylemini gerçekleştirdiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,