Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/11356 K.2019/6435

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın Digor Asliye Ceza Mahkemesince talimat suretiyle sorgusunun yapıldığı 12.09.2014 tarihli oturumda bildirdiği "No:273 ... Merkez ..." adresi yerine, doğrudan MERNİS adresine tebliğ edilmesi usulsüz olup, sanık müdafiinin öğrenme üzerine 16.10.2015 tarihli dilekçe verdiği anlaşılmakla, temyiz süresi yönünden eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz inceleme isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son maddelerinde düzenlenen suçtan yargılanan sanığın mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde talimat yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Kabule göre ise; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,