Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/11442 K.2019/8043

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Bursa Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan ve hükme esas alındığı anlaşılan 17.10.2012 tarihli raporda, meydana gelen yaralanmanın “yüzde kalıcı iz açısından değerlendirme yapılabilmesi için şahsın olay tarihinden en az altı (6) ay sonra Şube Müdürlüğümüze muayeneye gönderilmesi gerektiği”nin belirtilmesi karşısında, söz konusu eksiklik giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3) Sanığın üzerine atılı yargılama konusu eylemin TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kaldığının kabulü ve sanığın 05/02/2015 tarihli beyanı ile uzlaşma teklifini kabul ettiği ve fakat kendisine ulaşılamadığı gerekçesiyle müştekiye gerek soruşturma gerek kovuşturma aşamalarında usulüne uygun olarak uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşılmakla; sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,