Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/11553 K.2019/10710

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesi gereğince denetim süresine tabi tutulmasına karar verilirken "denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" şeklinde infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmında yer alan “tamamen” ibaresinin hüküm metninden çıkarılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanıklar ... ve....hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225/1. maddesine göre hükmün konusunun iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil olduğu gözetilmeden, olayla ilgili düzenlenen iddianamede 5271 sayılı CMK'nin 170/3-h maddesi uyarınca sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan herhangi bir kamu davası açılmadığı halde yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

4) Sanıklar ... ve .... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

a) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanık ...'ın diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde katılana saldırdıkları, sanık ...'nin silahın kabzası ile sanık ...'ın ise beden gücüyle vurmak suretiyle katılanı yaralamaları karşısında, sanıkların aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemlerini gerçekleştirdikleri gözardı edilerek, TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/3. maddeleri gereği cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

b) Katılanın kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesine göre, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, adli tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/3) oranında artırım yapılmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

c) 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesinde "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez." şeklindeki yasa değişikliğinin 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

d) 22.03.2012 tarihli 1. celsede katılanın zarar talebinin olduğunu beyan ettiği bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının şartlarının oluşmaması karşısında,sanıkların denetim süresi içerisinde suç işlemeleri nedeniyle yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

e) Sanıkların TCK'nin 51/7. maddesi gereğince denetim süresine tabi tutulmasına karar verilirken "denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" şeklinde infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

f) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,