Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/12517 K.2019/7999

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2015 tarih, 2014/84 Esas ve 2015/21 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin ilamın, 14.03.2019 tarihli ek karar ile tebligat usulsüz bulunduğundan kesinleşme şerhinin kaldırılması ile infazının durdurulmasına karar verildiği anlaşılmakla, ilgili ilamın bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması,

2) Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek merci 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde şartla salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının hükme bağlandığı, bu sebeplerle denetimli serbestlik tedbirine ilişkin sürenin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeksizin, infazı kısıtlar biçimde sanık hakkında '' 2 yıl'' süreyle denetimli serbestlik tedbirine hükmolunması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,