Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/12594 K.2019/8124

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın katılanı hem duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak hem de yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralaması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87. maddesinde gösterilen nitelikli hallerden birden fazlasının ihlal edilmiş olması nedeniyle TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak sonuca etkili olacak şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Tarafların aşamalardaki birbirini suçlayıcı beyanları ve alınan doktor raporlarına göre sanık ile katılanın karşılıklı olarak birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, Esas 2002/4 - 238 - 2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi durumunda sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kabule göre de;

3) Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, hesap hatası yapılarak yazılı şekilde 3 yıl hapis cezasına hükmolunması,

4) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-c maddeleri uygulanarak verilen 3 yıl hapis cezasının, eylem silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirildiğinden ek savunma hakkı da tanınmak suretiyle 87/1-son maddesi gereğince ''5 yıl'' hapis cezasına çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,