Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/12736 K.2019/6268

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında TCK'nin 86/2. maddesi gereğince basit yaralama ve TCK'nin 106/1-1 maddesi gereğince basit tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması, 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince, basit yaralama suçunun tehdit suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, sanığın üzerine atılı yaralama suçunun da uzlaşma kapsamında bulunmadığı kabul edilerek aşamalarda taraflara uzlaşmak isteyip istemediklerinin sorulmadığı anlaşılmış ise de;

sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen TCK’nin 106/1-1. maddesi uyarınca tehdit suçu ile bu suçla birlikte işlenen basit yaralama suçundan uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

2- Kabule göre de;

a-Sanık hakkında TCK'nin 106/1-1. maddesinden dava açıldığı halde CMK’nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nin 106/1-2. cümlesi uyarınca hüküm kurulması,

b-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan, Antalya 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2009 tarihli ve 2005/327 Esas, 2009/1298 Karar sayılı kararında TCK'nin 58. maddesinin birinci kez uygulandığı ve yargılama konusu suçun da bu karardan sonra yine tekerrür süresi içerisinde işlendiği, sanığın 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi,

c- İki tarafın da olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları, mahkemenin de hükmün gerekçesinde kavgayı başlatan ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediğini belirttiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgari hadden indirim uygulanması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

d-Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaması,