Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/1290 K.2018/15389

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz talebi ile birlikte aynı zamanda eski hale getirme talebinde de bulunduğu, temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nin 42/1. maddesi gereğince Yargıtay’a ait olması nedeni ile, sanığın eski hale getirme istemini de içeren 02.08.2013 tarihli dilekçesi üzerine yerel mahkemece verilen 09.09.2013 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilmiştir.

Sanığın yokluğunda verilen kararın, savunmasının alındığı sırada bildirdiği dosyada bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ve bu adreste babası tarafından teslim alındığı; ancak Uyap sistemi üzerinden yapılan sorgulamada, tebligat tarihinde sanığın başka bir suçtan ceza infaz kurumunda bulunduğu anlaşılmakla, yapılan tebliğ işlemi usulsüz olup sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.