Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/130 K.2018/3479

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nin 42/1. maddesi gereğince Yargıtay’a ait olması nedeni ile, sanık müdafiin eski hale getirme istemini de içeren temyiz dilekçesi üzerine yerel mahkemece verilen 10.02.2014 tarihli eski hale iade ve temyiz taleplerinin reddine dair ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Dosyanın incelenmesinde, sanığın bilinen son adresinin iç kapı numarası "9" olduğu halde, mernis adresinin iç kapı numarasının "8" olduğu, tebligat yapılan adresler aynı gibi görünse de aslında farklı oldukları, bu nedenle sanığın yokluğunda verilen kararın, 22.03.2010 tarihli duruşmada savunması alınırken bildirdiği, dosyada bilinen son adresi yerine doğrudan mernis adresine tebliğe çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşılmış ise de.

Tebligat Kanunu'nun "Usulüne aykırı tebliğin hükmü" başlıklı 32. maddesinde. "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.

Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur." şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında, sanık müdafiin temyiz dilekçesinde, söz konusu karardan, sanık hakkındaki başka bir yargılama sırasında 30.01.2014 tarihli celsede haberdar olduklarını belirterek hükümleri 07.02.2014 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği ancak;