Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/1611 K.2018/18900

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıkların katılan sıfatıyla hükmü temyiz etmedikleri anlaşıldığından hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Sanıklar hakkında yaralama suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

a) Karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda, sanıklar hakkında hakaret suçunda ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden TCK'nin 129. maddesinin de uygulandığı gözetilerek, CGK'nin 22.10.2002 tarih 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu hal nedeniyle sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla 1/2 oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, sanıklardaki kırığın derecesinin denetime imkan verecek şekilde yeniden rapor aldırılarak tespitinden sonra cezalarında arttırım yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,