KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2018/1614 E., 2018/17831 K.·Suça Sürüklenen
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Çocuk
- ...
- Hüküm
- Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Müştekinin yüzde sabit ize neden olan yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olmasında çelişki olmadığı, yüzde sabit iz ve basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilememe durumlarının farklı iki kavram olduğunun kabul edilmesi karşısında, tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1) Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-c ve 87/1-c, 87/1-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek ve yenilenmesi mümkün işlem olmasına rağmen görevli mahkemesince beyanı alınmadan, görevsiz mahkemede alınan beyanı ile yetinilmesi,
2) Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, iddianamede talep edilmediği halde, suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin suça sürüklenen çocuk aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
3) Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz" in basit tıbbi müdahale giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, suça sürüklenen çocuğa verilen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin olunması gerekirken TCK'nin 86/2. maddesinin esas alınması,
4) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması durumunda aynı Kanun'un 35/3. fıkrası gereğince bahse konu durumun nedeninin gerekçeli kararda tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
-1-
-2-
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2018/1614, K. 2018/17831, 20 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama