KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2018/178 E., 2018/14933 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterleri ile Dairemizin istikrarlı içtihatlarına göre mağdurun yüzünde sabit iz kalıp kalmayacağı yönündeki raporun olay tarihinden en az 6 aylık süre geçtikten sonra yapılacak muayene sonucunda düzenlenmesi gerektiği, mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğuna dair ...
Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.01.2014 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'ne sevkinin yapılarak, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı yönünde yeniden raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nin 86/1. ve 86/3-e maddeleri gereğince belirlenen “1 yıl 6 ay” hapis cezasından TCK’nin 87/1-c maddesi gereğince 1 kat artırım yapılırken “2 yıl 12 ay” hapis cezası yerine “3 yıl” olarak hatalı hesaplanması ve TCK’nin 87/1-son maddesi gereğince belirlenen 5 yıl hapis cezasından, TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/3) oranında indirim yapıldığında "3 yıl 4 ay" hapis cezası yerine "3 yıl 9 ay" olarak hatalı hesaplanması suretiyle fazla ceza ceza tayini,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2018/178, K. 2018/14933, 10 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama