Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/2076 K.2018/17647

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son maddeleri uyarınca, cezanın alt sınırının 5 yıldan az olamayacağı gözetilerek savunmanın yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunmasının talimat yolu ile tespiti suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

2) Sanığın katılanı yaşamsal tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarını orta (4) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına neden olacak şekilde yaralaması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK'nin 61. ve TCK'nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkeleri dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayini gerekliliğinin gözetilmemesi,

3) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması karşısında, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58 ve 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddeleri uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,