Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/303 K.2018/14945

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...’ın ...’i ve sanık ...’nin ...’i kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık vekili ve katılan sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ...’nin ...’i yaralamasından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarınn incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık vekili ve sanık müdafiinin itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun kapsamında kurulan hüküm ile her iki sanığı tehdit suçundan kurulan hükümler bakımından temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen hapis cezaları yönünden Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Denizli Sulh Ceza Mahkemesinin 05/06/2014 tarihinde kesinleşmiş, 24/04/2014 tarih ve 2014/52 Esas – 2014/381 Karar sayılı ilamı ile silahla tehdit ve hakaret suçlarından önceki mahkûmiyet hükümlerinin suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükümlerin tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragraflarının hüküm fıkralarından çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında ... ve ...’yi kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler bakımından temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması sırasında tekerrüre esas alınan Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2013 tarih, 2012/675 Esas - 2013/305 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralamadan mahkumiyet hükmünün suç tarihinden sonra 04.06.2014 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek sanık hakkında TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilerek, verilen hapis cezalarınn TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümler bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

5) Sanıklar ... ve ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükümler bakımından temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmakta olduğu, bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapılmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması,

süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmeksi karşısında, somut olayda sanıkların, olay günü araç içerisinde yüksek sesle müzik dinleme ve alkol alma biçiminde gerçekleşen eylemlerinde, Kabahatler Kanun'u 36. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet hükümleri kurulması,