KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2018/3079 E., 2018/7559 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Ceza verilmesine yer olmadığına
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının katılan sıfatıyla ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere hasredildiği anlaşılmakla bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede:
1)Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıkların eylemleri 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden CMK'nin 223/2-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin, katılan ... vekilinin,o yer Cumhuriyet savcısının, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesiancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasındaki " ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkarılarak yerine "5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca beraatlerine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2)... çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulundukları anlaşılan ... çocuğa yüklenen suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddeleri gereğince, zamanaşımını kesen son sebep olan 13.06.2013 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme tarihi arasında, 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2018/3079, K. 2018/7559, 25 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama