Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/339 K.2018/1827

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sanık ...'ın 14.08.2014 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden kendisi hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini sanık sıfatıyla temyiz ettiği, katılan sıfatıyla temyiz isteminde bulunmadığı, dolayısıyla sanıklar... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz edilmediği anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;

1) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararların temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında katılanlar...ve ...'a yönelik, sanık ... hakkında katılan ... ve ...'a yönelik, sanıklar ... ve...hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ...,...ve...'ın katılan ...'ı fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek birlikte, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, kemik kırığına ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladıkları olayda; birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanıklar ... ve...hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi;

adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanıklar... ve İmdat hakkında 5237 sayılı TCK'nin Esas No: 2018/339 58/3. maddesi uyarınca hapis cezası tercih edilerek tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken, hapis cezalarının TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi ve sanıklar hakkında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesi nedeniyle TCK'nin 29. maddesi uyarınca sanık ... haricinde, diğer sanıkların cezalarından (1/4) oranında indirim uygulanırken,

gerekçesi belirtilmeksizin sanık ... hakkında (1/3) oranında indirim uygulanmak suretiyle sanık ... hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından ve yine Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus sanıklar ... ve...hakkında infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar... ve....'ın, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık ... ile katılan ... arasında başlayan tartışmaya, ... ve ... ailelerinin dahil olması ile yaşanan karşılıklı kavga olayında; sanık ...'ın sanıklar...ve ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, sanık ...'ın bıçakla katılanı karın kısmından, sanık ...'nin bıçakla katılanı alnından, sanık ...'ın ise katılanı kolundan sopa ile vurarak yaraladığı, katılanın beyanı ile uyumlu doktor raporu uyarınca sabit olduğu halde, sanığın TCK'nin 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d-son maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,