Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/3453 K.2018/17228

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında müşteki ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği belirlenerek, sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne hasren yapılan incelemede;

1) Sanık ...’a isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d,son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesi uyarınca savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, talimat yoluyla aldırılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede yazılı bulunmayan cezayı artıran TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanık hakkında TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasını çıkartılması, ardından TCK'nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına karar verilmesi gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

4) İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümlerinin uygulanmasında TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

-1-

-2-