KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2018/3555 E., 2018/19475 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ...'nun eylemini diğer sanık ... ile birlikte iştirak halinde silahtan sayılan şişe ile işlediği anlaşılmakla, sanık ... hakkında da TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerekirken uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ve ilk haksız hareketin kimden geldiği belli olmadığı gerekçesiyle uygulanan haksız tahrik hükümlerinde sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında (1/2) oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2018/3555, K. 2018/19475, 13 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama