Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/3687 K.2018/8144

Kasten yaralama suçundan ... çocuk ... hakkında Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26/01/2018 tarihli ve 2018/646 soruşturma, 2018/454 Esas ve 2018/334 sayılı iddianamenin iadesine dair Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2018 tarihli ve 2018/100 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2018 tarihli ve 2018/148 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 27.03.2018 tarih ve 2018/4169 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2018 tarih ve 2018/27365 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2018 tarihli kararı ile ... çocuğun fiili işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunmaması nedeniyle hakkında tedbir kararı talep edilerek uzlaştırma işlemleri yapılmaksızın iddianame düzenlenemeyeceğinden bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, ... çocuğun kayden 14/01/2003 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubu aralığında bulunduğu, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Isparta Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim edilen 12/01/2018 tarihli ve 2018/26 sayılı raporu ile üzerine atılı suç bakımından hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğunun bildirildiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “Yaş Küçüklüğü” başlıklı 31/2. maddesinin, “Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması halinde ceza sorumluluğu yoktur.

Ancak bu kişiler hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur...” şeklinde olduğu, dolayısıyla ... çocuk hakkında hapis yahut adli para cezasına mahkumiyetin olanaklı olmadığı ve sadece çocuklara özgü güvenlik tedbirine hükmedilebileceği, bununla birlikte 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde düzenlenen uzlaştırma kurumunun güvenlik tedbirlerinin değil, ceza mahkumiyetinin alternatifi olduğu gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.